De start was moeizaam. Voor ik een beetje een idee had wat er van ons verwacht werd, waren we al 2 colleges verder.
De taken binnen onze groep waren snel verdeeld en het tijdsschema was snel gemaakt. Zelf moest ik meteen aan de slag met het vooronderzoek. Ik ben erin gedoken en vond het moeilijk hiermee te stoppen. Overal vond ik informatie. De kunst was om relevante en waarheidsgetrouwe info te selecteren en te verwerken in een lopend verhaal, zodat de andere groepsleden er meteen mee aan de slag konden.
De hele opdracht heeft mij geleerd anders naar een film te kijken. In plaats van oppervlakkig kijken en de verhaallijn volgen, weet je nu dat er vaak meer in en achter zit. Bij de film Finding Nemo was dit zeker het geval. In eerste instantie dacht ik naar een leuk verhaal te kijken. Maar na mijn vooronderzoek had ik een heel ander mening: Ongelofelijk, wat knap!
Na mijn vooronderzoek zat het grootste gedeelte van mijn taak erop. Nu hoefde ik alleen nog mee te lezen, mee te kijken en commentaar te geven.
Ik heb een goed gevoel over het verloop van de opdracht en over ieders inbreng. De tijdslimieten zijn gehaald en een ieder heeft zijn afgesproken deel gedaan.
Al met al een uitgebreide leerzame opdracht.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Hoi Sjoukje, fijn om te lezen! Kun je ook aangeven waarin die verwarring in het begin over de opdracht 'm in zit misschien?
BeantwoordenVerwijderenHallo Guido,
BeantwoordenVerwijderenHet is al een tijd geleden, maar ik zal het proberen. In het eerste college had je het over een opdracht die we moesten maken. En dit keer wilde je het in een andere volgorde uitleggen zei je. Vervolgens kregen we via een powerpoint beeldaspecten te zien. Je schrok van onze reactie en het verhaal, dat wij vorig jaar een aantal colleges hebben moeten missen, wegens ziekte van Riet. Hierdoor zijn de beeldaspecten te weinig aan de orde geweest. Voor mijn gevoel ging het college verder van beeldaspecten naar de opdracht, naar de powerpoint. Tussendoor waren er vele vragen. In mijn beleving was het erg rommelig. Aan het einde van dit college wist ik dat we een opdracht hadden, waarin we met beeldaspecten moesten werken. De opdracht moest gaan over een toneelstuk of een film of iets anders cultureels.
In het tweede college deed de beamer het niet in je lokaal. Doordat de techniek het liet afweten en we naar een ander lokaal moesten verhuizen, was er al een groot gedeelte van de les om. Ik merkte dat je geïrriteerd was. Tijdens de resterende tijd, moest je de lesstof behandelen en wij hadden vollop vragen. Deze twee dingen liepen doorelkaar heen. Ik raakte de draad redelijk kwijt. Gelukkig konden we op een site kijken, hoe nu het eindproduct eruit moest zien. Dat heeft mij geholpen. Ook hielp het om er met elkaar over te praten. Hierdoor kreeg ik steeds meer idee van wat je van ons wilde zien.
Misschien was het (voor mij althans) duidelijker geweest als je met een voorbeeld was gekomen. En dan bedoel ik met een heel kort stukje film. Pixar heeft een aantal van deze kleine stukjes film (duurt ongeveer 5 min.)En als je deze film dan klassikaal had besproken en daarbij vermeld had wat je van ons verwachtte, ik denk dat dat voor mij meer duidelijkheid had gegeven in het begin.
Ik vond het vooral moeilijk om in te schatten wat jij van ons verwachtte. Maar gaande weg is het toch nog goed gekomen. Kijk maar naar ons eindproduct en natuurlijk die van onze medestudenten.
Ik hoop dat ik je met mijn verhaal duidelijk heb kunnen maken, waar en hoe mijn verwarring onstond in de eerste twee colleges. Het blijft natuurlijk mijn beleving en is volledig subjectief.
Sjoukje